üzerine düşmesiyle başlıyor.Filmde Atatürk’ün hiç lider olmaması, Kurtuluş Savaşı’nın yapılmamasıyla Cumhuriyet olarak değil,

Osmanlı Cumhuriyeti’nin günümüze uyarlanmış şeklinin devamı anlatılıyor.

Türkiye Cumhuriyeti yerine Osmanlı Cumhuriyeti’nin devam etmesi, ülkede yabancıların toprakları paylaşması, Ankara’nın başkent olmaması,

padişahın olması, hükümetin AB yanlısı olması, tabelaların, plakaların hem Türkçe, hem Arapça olması, padişahın sürgüne gönderilmesi,

padişahın kaftanının altında takım elbise olması gibi trajikomik hikayeler ve ayrıntılar yer alıyor.Filmin anlatımında önemli yer tutan bir

motivasyon örneği göremedim. Direnişçiler daha iyi işlenebilirdi. Ya da Asude ile Osman’ın aşkı daha farklı anlatılabilirdi. Osman direnişçilere

daha baştan destek verip filmin farklı bir anlatımla ilerlemesini sağlayabilirdi.Gani Müjde bunların hiçbirini denemediği gibi filmin içerisine bolca

“Kaygısızlar” tarzında yapmacık duran espriler yerleştirmiş. Bu espriler filmi bazı noktalarda itici yaparken bazı noktalarda da izleyiciyi arada

bir yerde konumlandırmış. Çünkü izleyici “tamam bu mizah değil” dediği yerde ilginç bir espri ile karşılaşarak “acaba mizah filmi mi?” duygusu

içine yuvarlanmış gibi duruyor.Sonuç olarak bu film konular daha derinlikli ve daha yoğun bir atmosfer yaratmak şartı ile yeniden çekilebilir.

Yoksa bu haliyle o dönem çok iş yapmamasını normal karşılamak gerekiyor..Filmde Atatürk’ün hiç lider olmaması, Kurtuluş Savaşı’nın

yapılmamasıyla Osmanlı Cumhuriyeti’nin günümüze uyarlanmış devamı anlatılıyor.